Mitralisklepziekte - veelvoorkomende hartklepaandoening bij honden

Mitralisklepziekte - veelvoorkomende hartklepaandoening bij honden

Belangrijk vooraf: Fidello is geen dierenarts. Deze pagina is bedoeld om je te informeren en helpt je niet aan een diagnose. Twijfel je over de gezondheid van je hond, of herken je onderstaande signalen? Neem dan altijd contact op met een dierenarts.

Mitralisklepziekte is de meest voorkomende hartaandoening bij honden en ontstaat wanneer de mitralisklep - de klep tussen de linkerboezem en de linkerkamer van het hart - geleidelijk verdikt en vervormt. Hierdoor sluit de klep niet meer goed en lekt er bij elke hartslag een deel van het bloed terug de verkeerde kant op. De aandoening ontwikkelt zich meestal langzaam over jaren en komt vooral voor bij oudere en bij kleinere hondenrassen.

Wat is mitralisklepziekte?

Bij mitralisklepziekte, ook wel myxomateuze mitralisklepdegeneratie genoemd, verandert het weefsel van de klepblaadjes geleidelijk van structuur: ze verdikken, vervormen en sluiten niet meer volledig op elkaar aan. Doordat de klep tijdens het samentrekken van het hart niet meer goed dichtklapt, stroomt een deel van het bloed terug de linkerboezem in in plaats van volledig de hoofdslagader in. Dit wordt mitralisklepinsufficiëntie of mitralisregurgitatie genoemd. In het begin merkt een hond hier vaak niets van, omdat het hart de terugstroom lange tijd kan compenseren. Naarmate de klep verder achteruitgaat, moet het hart harder werken en kunnen de hartkamers geleidelijk vergroten, wat op termijn tot hartfalen kan leiden.

Welke honden lopen risico?

Mitralisklepziekte komt sterk rasgebonden voor en wordt het vaakst gemeld bij kleine en zeer kleine hondenrassen, zoals de Cavalier King Charles Spaniël, Dwergpoedel, Chihuahua, Teckel en Yorkshire Terriër. Bij de Cavalier King Charles Spaniël is een erfelijke aanleg voor deze klepafwijking uitgebreid onderzocht en beschreven, en kan de aandoening zich al op relatief jonge leeftijd aandienen. Bij de meeste andere rassen neemt het risico vooral toe met de leeftijd: de aandoening wordt vaker gezien bij oudere honden. Een erfelijke aanleg of het behoren tot een gevoelig ras betekent niet dat een hond automatisch klachten ontwikkelt.

Symptomen

In een vroeg stadium veroorzaakt mitralisklepziekte meestal geen merkbare klachten; vaak is een hartruis - een bijgeluid dat de dierenarts bij het beluisteren van het hart hoort - het eerste teken. Naarmate de aandoening vordert, kunnen signalen ontstaan zoals sneller vermoeid raken tijdens wandelingen, een snellere ademhaling in rust, hoesten (vooral 's nachts of na opwinding) en verminderde eetlust. Signalen die om spoed vragen zijn: duidelijke benauwdheid, snelle en oppervlakkige ademhaling in rust, blauwachtig verkleurd tandvlees, of een hond die plotseling instort of flauwvalt.

Wanneer naar de dierenarts?

Laat een hartruis die door de dierenarts wordt opgemerkt altijd verder onderzoeken, ook als je hond zelf nog geen klachten laat zien. Neem daarnaast contact op bij aanhoudend hoesten, een snellere ademhaling in rust, verminderd uithoudingsvermogen of lusteloosheid. Bij plotselinge ernstige benauwdheid, blauw verkleurd tandvlees of flauwvallen is een spoedafspraak nodig.

Hoe wordt het vastgesteld?

Een dierenarts hoort een klepafwijking meestal eerst als hartruis bij het beluisteren van het hart met een stethoscoop. Om de ernst en de fase van de aandoening te bepalen, volgt vaak aanvullend onderzoek, zoals een echocardiografie (hartechografie) om de klep en de grootte van de hartkamers te beoordelen, een röntgenfoto van de borstkas om hartgrootte en longen te controleren, en soms bloedonderzoek of een bloeddrukmeting. Deze pagina kan niet vaststellen of jouw hond mitralisklepziekte heeft; alleen een dierenarts kan dat na onderzoek beoordelen.

Behandeling in hoofdlijnen

De aanpak hangt af van de fase van de aandoening en wordt door de dierenarts bepaald. Zolang een hond nog geen klachten heeft, kan gerichte medicatie worden overwogen om de achteruitgang te vertragen. Zodra er tekenen van hartfalen zijn, wordt vaak een combinatie van medicatie ingezet om de belasting van het hart te verminderen en vocht in de longen tegen te gaan. Er bestaat geen behandeling die de klepafwijking ongedaan maakt of geneest; het doel van behandeling is de kwaliteit van leven te ondersteunen en het ziekteverloop te vertragen.

Wat je zelf kunt doen

Naast de behandeling die de dierenarts instelt, kun je thuis bijdragen aan het comfort van je hond: houd het gewicht van je hond onder controle, want overgewicht belast het hart extra, kies voor rustige, regelmatige beweging in plaats van korte, hevige inspanning, en let op signalen van vermoeidheid of ademnood tijdens het wandelen. Overleg altijd met de dierenarts over eventuele aanpassingen in beweging of voeding. Dit vervangt geen medische behandeling, maar kan wel bijdragen aan het dagelijks comfort.

Preventie en verantwoorde fokkerij

Bij rassen met een bekend verhoogd risico, zoals de Cavalier King Charles Spaniël, laten verantwoorde fokkers de ouderdieren voorafgaand aan de fok hartonderzoeken, bijvoorbeeld door het hart te laten beluisteren door een cardioloog en indien nodig aanvullend een echocardiografie te laten maken. Vraag als koper naar deze uitslagen en naar de leeftijd waarop de ouderdieren voor het laatst zijn onderzocht. Dit vermindert het risico op klepafwijkingen bij nakomelingen, al biedt het geen volledige garantie.

Leven met mitralisklepziekte

Veel honden met mitralisklepziekte leven jarenlang zonder merkbare klachten, vooral wanneer de aandoening vroeg wordt opgespoord en regelmatig wordt gecontroleerd door de dierenarts. Regelmatige controles maken het mogelijk om veranderingen tijdig te signaleren en de behandeling waar nodig aan te passen. Een rustig leefritme, een gezond gewicht en het vermijden van overmatige stress of zware inspanning kunnen bijdragen aan een stabielere situatie.

Veelgestelde vragen

Is mitralisklepziekte besmettelijk?
Nee, het is een niet-besmettelijke, degeneratieve aandoening van het klepweefsel.

Kan mijn hond hier plotseling aan overlijden?
De aandoening verloopt meestal geleidelijk, maar in een gevorderd stadium kan een acute verslechtering optreden. Bespreek met de dierenarts wat dit voor jouw hond kan betekenen.

Is een hartruis altijd mitralisklepziekte?
Niet per se; een hartruis kan verschillende oorzaken hebben. Alleen aanvullend onderzoek door de dierenarts kan de oorzaak vaststellen.

Kan voeding mitralisklepziekte voorkomen?
Er is geen voeding die de aandoening voorkomt of geneest; een gezond gewicht kan wel bijdragen aan een lagere belasting van het hart.

Eindconclusie

Mitralisklepziekte is de meest voorkomende hartaandoening bij honden en ontwikkelt zich meestal geleidelijk, vooral bij kleinere en oudere rassen. Vroege opsporing via regelmatige controle bij de dierenarts en een tijdige start van behandeling wanneer dat nodig is, maken een groot verschil in hoe lang en hoe comfortabel een hond met deze aandoening kan leven.

Tot slot

Tot slot: dit artikel vervangt geen dierenartsbezoek. Fidello geeft geen diagnoses en schrijft geen behandelingen voor. Bij twijfel, aanhoudende klachten of acute signalen is een dierenarts altijd de juiste vervolgstap.